Jednocześnie od samego początku istnienia Demokratycznej Republiki Armenii trwały starcia zbrojne z Azerami w Górskim Karabachu, Nachiczewanie i Zangezurze. Początkowo były w nie zaangażowane głównie ochotnicze oddziały terytorialne, złożone z miejscowej ludności, przy niewielkim wsparciu regularnych sił zbrojnych obu państw. W maju 1919 r. armeńska armia zaatakowała Republikę Araksu, założoną jeszcze pod koniec kwietnia 1918 r. przez działaczy protureckich przy pomocy władz Azerbejdżanu. Po zdobyciu Nachiczewanu i likwidacji Republiki Araksu w czerwcu 1919 r., doszło do starcia z wojskami azerbejdżańskimi. W lipcu tego roku oddziały armeńskie zostały odrzucone, w wyniku czego 10 sierpnia podpisano zawieszenie broni. Kolejny konflikt zbrojny rozpoczął się pod koniec marca 1920 r. Objął on wszystkie sporne obszary nadgraniczne. Wojnę zapoczątkowało powstanie Ormian w Górskim Karabachu, które wkrótce rozszerzyło się na inne tereny. 28 kwietnia tego roku Baku zostało zajęte przez wojska sowieckie, które wykorzystały zaangażowanie większości armii azerbejdżańskiej w konflikcie z Armenią. Sowieci nie rozbroili jednak wojsk azerbejdżańskich, walczących z Ormianami, ale wsparli je zbrojnie. 28 lipca oddziały sowieckie zdobyły Nachiczewan, proklamując tam autonomiczną republikę sowiecką.