Weststadt jest jedną z pierwszych w Poznaniu szerszych koncepcji osiedlowych, nie ograniczonych tylko do grupy kilku bloków lub domów, ale tworzących terytorialny system sublokalny. Zakładano, że przejście z dwóch najdalszych punktów założenia nie zajmie więcej niż 5-7 minut. Według geografa, Jacka Kotusa, osiedle ma wyjątkowo dobre proporcje obszarów wspólnych, a jego zagospodarowanie nie jest ani zbyt intensywne (ciasnota, brak stref rekreacyjnych lub zabawowych), ani zbyt luźne (przestrzenie niczyje).
Czasy powojenne Weststadt zostało dodatkowo dogęszczone zabudową w latach 50. i 60. XX wieku i na przełomie wieków XX i XXI, nie zawsze z zachowaniem odpowiedniego kontekstu urbanistycznego. Najlepiej wpisane w ten kontekst okazały się budynki sprzed 1956, najgorzej realizacje z początku XXI wieku, tworzące swoistą wyspę sąsiedztwa w sąsiedztwie, dezintegrującą całość układu.
Otoczenie W bezpośrednim sąsiedztwie kompleksu stoją bloki osiedla urzędników ZUS z początku lat 30. XX wieku, a nieco dalej Collegium Znanieckiego i szkoła przy ul. Janickiego 22. Po drugiej stronie ulicy Przybyszewskiego znajduje się skwer Ireny Bobowskiej.
Galeria
Zobacz też Osiedle przy ul.