Jego geniusz, doceniony przez współczesne mu pokolenie, pozwolił mu zostać członkiem Instytutu Narodowego oraz zdobyć szczytną pozycję Zegarmistrza-Mechanika u boku Króla i w służbie Floty pod panowaniem Ludwika XV, Ludwika XVI, a także w okresie Cesarstwa.
Dzieło mały|lewo|Ferdinand Berthoud granatowy zegar No2 z silnikiem sprężynowym i podwójną osią wahadłową 1763 W roku 1752, w wieku 25 lat, siedem lat po przybyciu do Paryża, Ferdinand Berthoud poddaje pod ocenę Królewskiej Akademii Nauk zegar wahadłowy z poprawką zwaną równaniem czasu, udowadniając tym samym swój ponadprzeciętny talent zegarmistrzowskiFerdinand Berthoud – La Renaissance ! »« [archiwum], na stroniewww.passion-horlogere.com (konsultowano 21 października 2015).. Matematyk i astronom Charles Etienne Camus (1699-1768) oraz Pierre Bouguer (1698-1758), matematyk, fizyk i słynny hydrograf, obaj członkowie Akademii Francuskiej, wydają w odpowiedzi bardzo pochlebny raport, podkreślając wyjątkową jakość jego prac.