Bardzo rzuca się w oczy niwelacja związku przestrzennego i rezygnacja z wyrażenia iluzji konkretnej rzeczywistości.
Portret „Ojca” Tanguy stanowi podsumowanie rozwoju artystycznego van Gogha podczas jego pobytu w Paryżu, podobnie jak Jedzący kartofle stanowią podsumowanie okresu holenderskiego. Barwa i technika malarska stały się najważniejszym środkiem wyrazu artysty. Van Gogh rozwinie w przyszłości wspomnianą technikę niwelacji związku przestrzennego i nieprzedstawiania konkretnej rzeczywistości w celu wyrażenia własnego, wewnętrznego świata. Najważniejsze zdobycze impresjonizmu jakie sobie przyswoił w ciągu dwuletniej bytności w Paryżu to: posługiwanie się światłem, podział przestrzeni na struktury graficzne (dzięki pointylizmowi) i dekoracja powierzchni w malarstwie japońskim.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Obraz Portret „Ojca” Tanguy na stronie Ny Carlsberg Glyptotek Obraz Portret „Ojca” Tanguy II na stronie Musée Rodin
Kategoria:Portrety autorstwa Vincenta van Gogha Kategoria:Obrazy w Ny Carlsberg Glyptotek w Kopenhadze Kategoria:Obrazy w Stavros Niarchos Collection w Atenach Kategoria:Obrazy w Musée Rodin