Reaktywacja ruchu solidarnościowego W latach 1988–1989 podejmowano próby reaktywowania działalności solidarnościowej na terenie miasta. Przyczynkiem miały być wydarzenia związane z powołaniem przez Lecha Wałęsę Tymczasowej Rady NSZZ „Solidarność” (29 września 1986 r.), Krajowej Komisji Wykonawczej NSZZ „Solidarność” (25 października 1987 r.) oraz fali strajków, jakie miały miejsce w Polsce w 1988 r. Spotkania gryfickich „opozycjonistów” odbywały się w prywatnych mieszkaniach oraz siedzibie parafii kościoła WNMP przy ul. 3 Maja. Po porozumieniach „okrągłego stołu” (od 6 lutego do 5 kwietnia 1989 r.) oficjalnie reaktywowano działalność solidarnościową.

W Gryficach powołano Międzyzakładowy Komitet Organizacyjny, który skupiał 45 komisji zakładowych. Przewodniczącym MKO został Włodzimierz Blumensztain. Komitet, prócz działań statutowych, prowadził również tzw. „pomocowe” dla mieszkańców miasta, liczne sprawy interwencyjne oraz pomoc prawną. Z inicjatywy MKO powstał Obywatelski Komitet Porozumiewawczy „Solidarność”, który był wspomagany przez „gryficką inteligencję”.