Wacław Radziszewski (ur. 15 maja 1898 w Rudzie Guzowskiej, zm. 16–19 kwietnia 1940 w Katyniu) – kapitan piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Walentego i Anny z Owczarków. Absolwent gimnazjum w Żyrardowie i Szkoły Przemysłowo-Technicznej w Warszawie. Od 1916 roku był członkiem Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1918 roku brał udział w rozbrajaniu żołnierzy niemieckich w Warszawie, po czym zgłosił się na ochotnika do Wojska Polskiego. Od 22 listopada 1918 do 14 czerwca 1919 był uczniem klasy „H” Szkoły Podchorążych w Warszawie. Po jej ukończeniu został promowany na stopień podporucznika (1919). Służył w 31 pułku Strzelców Kaniowskich.
Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej jako dowódca plutonu ckm. W 1922 roku odszedł do rezerwy i wyjechał do Kobrynia. Pełnił funkcję komendanta Ochotniczej Straży Ogniowej w Horodlu. Od 1924 roku znów w wojsku w randze porucznika, służył w 82 pułku piechoty. W 1934 roku uzyskał awans na stopień kapitana. Od 1936 roku był komendantem szkoły podoficerów piechoty, a następnie dowódcą kompanii.