Małżeństwo w judaizmie – normy kulturowe i prawne dotyczące małżeństw w religii judaistycznej od czasów biblijnych do dziś. thumb|upright=1.2|Tradycyjnie sporządzona ketuba, żydowski kontrakt ślubny (Biblioteka Rzadkich Ksiąg i Rękopisów im. Beinecke’ów, Uniwersytet Yale). W starożytnym Izraelu często dodawano klauzulę, że małżeństwo pozostanie monogamiczne.
Monogamia i wielożeństwo w judaizmie Ideałem żydowskim jest małżeństwo monogamiczne, chociaż Biblia hebrajska i Talmud nie wykluczają poligamii. W starożytności status mężczyzny i kobiety w małżeństwie był zbliżony do ustalonego w Kodeksie Hammurabiego. Rodzina miała wyraźny charakter patriarchalny.
W późnej epoce brązu i w epoce żelaza na terenie Syropalestyny monogamia była dominującą, ale nie jedyną formą małżeństwa (przestrzegana mniej rygorystycznie niż np. w Mezopotamii), co potwierdzają teksty z Ugarit i opowiadania biblijne w: : przypowieść o stworzeniu człowieka przedstawia pierwszą parę jako małżeństwo monogamiczne (Rdz 2,21-24). Linia Seta, trzeciego syna Adama i Ewy, kontynuuje monogamię, np. Noe (Rdz 7,7).