Julius Carl Raschdorff (ur. 2 lipca 1823 w Pleß, zm. 13 sierpnia 1914 w Waldsieversdorf) – niemiecki architekt, urzędnik budowlany i nauczyciel akademicki, przedstawiciel historyzmu. Był architektem miejskim w Kolonii oraz profesorem Królewskiej Wyższej Szkoły Technicznej w Charlottenburgu. Jego najbardziej znanym dziełem jest Katedra w Berlinie, wzniesiona w latach 1894–1905.

Raschdorff opracował projekty ponad 220 budowli, z których około 100 zrealizowano. W jego dorobku znalazły się kościoły, szkoły, gmachy administracyjne, muzea, biblioteki, szpitale, dworce kolejowe, wille i rezydencje.

Życiorys

Młodość i wykształcenie

Urodził się w Pleß, współczesnej Pszczynie na Górnym Śląsku. Był wyznania katolickiego. Uczęszczał do szkoły w rodzinnej miejscowości, a następnie do gimnazjum w Gleiwitz, gdzie w 1842 roku zdał egzamin maturalny.

Po ukończeniu nauki odbył przygotowanie zawodowe w zakresie miernictwa w Oppeln. W latach 1845–1853 kształcił się w Berlińskiej Akademii Budownictwa. W 1848 roku zdał egzamin na kierownika robót budowlanych, a w 1853 roku uzyskał kwalifikacje budowniczego.

Początkowo pracował przy budynkach związanych z linią kolejową Münster–Rheine–Osnabrück.

Działalność w Kolonii