miejscowi duchowni, przedstawiciele władz powiatowych oraz Rady Miasta, jak również burmistrz Karl Steffan. Szkoła dysponowała ogrzewanymi salami lekcyjnymi oraz szatniami przeznaczonymi dla uczniów poszczególnych klas. W budynku swoją siedzibę znalazła ponadto żeńska szkoła średnia. W związku z jego zbyt małym rozmiarem na potrzeby placówek, w 1906 obiekt podniesiono przez dobudowę kolejnego, drugiego piętra.
Szkoła realna z powodów finansowych została zamieniona w 1877 w instytucję państwową.