Problemem nowej jednostki w kolejnych latach były częste wakaty na stanowisku proboszcza. W okresie 1909–1929 była ona administrowana przez proboszczów oddalonych parafii w Tomaszowie Mazowieckim, Brzezinach i Łowiczu.
W trakcie I wojny światowej doszło do uszkodzenia budynków kościoła i plebanii, a wielu członków parafii wysiedlono w odległe tereny Imperium Rosyjskiego, skąd część z nich nie wróciła. Zniszczone zostały także należące wiernych domy i gospodarstwa. W 1923 parafia liczyła już jedynie około 3000 członków. Dopiero w 1929 pozyskała ona ponownie własnego proboszcza na miejscu, którym został ks. Arnold Hammermeister. Dzięki temu przyspieszone zostały działania w celu naprawy kościoła i plebanii. Doszło także do odrodzenia jej prężnej działalności, utworzony został chór oraz orkiestra.
Obchody 100-lecia parafii miały miejsce z dwuletnim opóźnieniem w dniu 31 maja 1931. Gościli na nich m.in. Biskup Kościoła ks. bp. dr. Juliusz Bursche oraz superintendenci ks. Aleksander Schoeneich i ks. Juliusz Dietrich. W związku z jubileuszem ukończony został remont kościoła, którego wnętrze zostało odświeżone, a do budynku została dostawiona nowa wieża. Dokonano także zakupu dwóch dzwonów.