Parafia ewangelicka w Wiskitkach W 1804 hrabia Feliks Łubieński wystąpił o powołanie parafii ewangelickiej w Wiskitkach, zamieszkałych przez kolonistów trudniących się sukiennictwem. W 1805 zobowiązał się on do przekazania funduszy na jej funkcjonowanie oraz budowę kościoła, co ograniczyło się jednak do przyznania na ten cel parceli z zabudowaniami tzw. „wójtostwa”. Nabożeństwa odbywały się w specjalnie przystosowanym do tego celu budynku, który uległ spaleniu w 1823. Z powodu niezamożności parafii, nie było możliwości budowy własnego obiektu kościelnego. Obszar parafii obejmował tereny położone pomiędzy Mszczonowem, Błoniem, Nieborowem i Sochaczewem. W 1823 powiększono go Łowicz, gdzie działalność prowadził filiał tej parafii, obejmujący także wsie wokół miasta zamieszkane przez ludność ewangelicką. Na terenie parafii wiskitkiej w latach 1830–1833 powstały osady Żyrardów oraz Sokule.

W związku z trudną sytuacją finansową parafii w Wiskitkach, w 1836 została utworzona parafia ewangelicko-augsburska w Łowiczu, a Wiskitki zostały przekształcone w jej filiał, gdzie nabożeństwa odbywały się w co trzecią niedzielę oraz w co drugie święto.