Na świecie opracowano i opatentowano kilkaset typów uli (np. ul Warré, Perone’a, Flow, WBC, Žnideršiča, DTL itd.) dostosowanych do środowiska, warunków bytowania i gatunku pszczoły miodnej. Ule te różnią się zazwyczaj liczbą korpusów i wielkością ramek.
W Polsce można spotkać ule pasieczne następujących typów: ul Dadanta, ul Dadanta wielokorpusowy, ul 1/2 Dadanta, ul Langstrotha, ul 1/2 Langstrotha, ul Langstrotha modyfikowany polski, ul wielkopolski zwykły, ul wielkopolski poszerzony (12-ramkowy), ul warszawski zwykły, ul warszawski poszerzony, ul Ostrowskiej, ul Apipol.
Coraz popularniejsze stają się ule styropianowe oraz poliuretanowe, które znajdują zastosowanie w pasiekach wędrownych ze względu na niską wagę, oraz relatywnie niską cenę. Ule te jednak nie zapewniają rodzinie pszczelej komfortowych warunków bytowania, szczególnie w okresie zimowli, kiedy to naturalna wentylacja jest niemożliwa i pszczelarz musi sztucznie doprowadzić do niej przez otwieranie dodatkowych otworów wentylacyjnych np.