Melchior z Mościsk (ur. ok. 1510/11 w Mościskach k. Przemyśla, zm. 19 maja 1590 w Krakowie) – prowincjał dominikanów, spowiednik Zygmunta Augusta, kaznodzieja i ostatni inkwizytor papieski w Polsce.

Urodził się w rodzinie mieszczańskiej jako Jan, syn Jakuba; jego prawdziwe nazwisko brzmiało najprawdopodobniej Drobicki (lub Drobyczski). Od 1521 studiował w Akademii Krakowskiej. 1 października 1530 wstąpił do zakonu dominikanów w Krakowie, a rok później złożył śluby zakonne, przyjmując imię Melchior. W 1543 uzyskał lektorat w studium generalnym klasztoru Św. Trójcy w Krakowie, dalsze studia odbywał w Bolonii, gdzie w 1545 zdobył bakalaureat, a w 1546 doktorat teologii. W 1548 skierowano go do Lwowa, gdzie w latach 1549-1550 był przeorem tamtejszego klasztoru; stanowisko to pełnił później jeszcze kilkakrotnie. Dla konwentu lwowskiego polecił wybudować (1551-1558) infirmerię i bibliotekę, którą wzbogacił własnymi książkami.