Edmund Węcławski (ur. 12 listopada 1892 w Poznaniu, zm. 9 sierpnia 1965 tamże) – polski projektant mebli artystycznych, kierownik artystyczny przedsiębiorstwa meblarskiego Józefa Sroczyńskiego. Uczestnik powstania wielkopolskiego.
Życie i twórczość Urodzony w rodzinie mistrza stolarskiego. Odbywał praktykę kreślarską w przedsiębiorstwie Józef Sroczyński – Nadworna Fabryka Mebli w Poznaniu, założonym w 1906. Studiował na Akademii Przemysłu Artystycznego w Berlinie, m.in. pod kierunkiem Petera Behrensa. Odbył praktyki w Dreźnie i Lipsku. Redaktor Przeglądu Stolarskiego – poznańskiego dwutygodnika dizajnerskiego (1927–1932). W 1939 otworzył fabrykę mebli na Świętym Rochu. Zakład znacjonalizowano w 1949. W latach 1950–1955 projektował dla Zjednoczenia Przemysłu Meblarskiego, a następnie dla Centralnego Zarządu Przemysłu Meblarskiego. Od 1956 do 1958 pracował dla Cepelii (meble). W 1964 stworzył projekt wnętrz dla Muzeum Rzemiosł Artystycznych (inspiratorem był prof. Zdzisław Kępiński).
W czasie gdy Węcławski pozostawał kierownikiem artystycznym przedsiębiorstwa Józefa Sroczyńskiego (od 1922), wytworzył własny styl, a przedsiębiorstwo zdobyło m.in.