Pawieł Pietrowicz Bułygin, ros. Павел Петрович Булыгин (ur. 4 lutego we Włodzimierzu, zm. 17 lutego 1936 pod Asunción) – rosyjski wojskowy, doradca wojskowy armii abisyńskiej w okresie międzywojennym, emigracyjny publicysta, pisarz i poeta.
Życiorys W 1915 r. ukończył gimnazjum we Włodzimierzu. Następnie rozpoczął naukę w aleksandrowskiej szkole wojskowej w Moskwie. Od 1916 r. służył w lejbgwardii Pułku Piotrogradzkiego. Był ranny. W grudniu 1917 r. w Nowoczerkasku wstąpił do nowo formowanej Armii Ochotniczej. Latem 1918 r. uczestniczył w próbie odbicia carskiej rodziny z rąk bolszewików, ale został przez nich schwytany. Udało mu się zbiec i przedostać na Krym, gdzie objął funkcję komendanta ochrony osobistej cesarzowej Marii Fiodorownej. Zgodnie z jej poleceniem udał się w sierpniu 1919 r. do sztabu adm. Aleksandra W. Kołczaka w Omsku z misją wyjaśnienia śmierci carskiej rodziny. Po śmierci adm. A. W. Kołczaka 7 lutego 1920 r., a następnie klęsce jego wojsk, P. P. Bułyginowi udało się przedostać poprzez Chiny do Paryża, przywożąc ze sobą materiały prowadzonego na Syberii śledztwa. W latach 1921–1922 mieszkał w Berlinie. W 1921 r. uczestniczył w zjeździe monarchistycznym w Reichenhall. W 1922 r. opublikował pierwszy tomik wierszy pt. Stichotworienija. W 1924 r. wyjechał do Addis Abeby.