Pierwsza grupa polskich rzemieślników przybyła do Jamestown w Wirginii 1 października 1608 roku, w rok po założeniu tej pierwszej osady kolonistów angielskich na statku Mary and Margaret, dwanaście lat przed tzw. „Pielgrzymami”, którzy dotarli do Massachusetts w 1620 roku, początkowo w liczbie pięciu osób. Byli to Michał Łowicki, Zbigniew Stefański, Jan Bogdan, Jan Mata i Stanisław Sadowski. Prawdopodobnie ludzie ci byli związani umową, która w zamian za transport do Ameryki zobowiązywała ich do pracy w kolonii przez określoną liczbę lat. Polacy uruchomili hutę szkła i manufaktury dziegciu, smoły, potażu i lin okrętowych. Ich kwalifikacje były na tyle wysokie, że zajmowali się także nauczaniem zawodu.
W tym okresie kolonia rozrastała się, osiągając liczbę 1000 mieszkańców.
Strajk Strajk wybuchł 30 lipca 1619 roku i polegał na odmowie pracy oraz zamknięciu należących do nich zakładów. Przyczyną była decyzja ówczesnego gubernatora, który w przygotowywanych wyborach do nowo utworzonego Zgromadzenia Ogólnego Wirginii prawo głosu przyznał wyłącznie kolonistom pochodzenia angielskiego. Liczba kolonistów z Polski była wówczas niewielka i sięgała 50 osób, jednak kontrolowali oni przemysł kolonii.