Bitwa o Lubumbashi – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1997 w trakcie I wojny domowej w Kongu.
W lutym 1997 roku partyzanci ADFL (Sojuszu Sił Demokratycznych na rzecz Wyzwolenia Konga-Zairu) rozpoczęli ofensywę w prowincji Szaba, zdobywając miasto Kalemie, przez które przebiegała linia kolejowa prowadząca do stolicy prowincji Lubumbashi. W dniach 5–11 marca w ręce rebeliantów wpadły miasta Kabalo i Moba a pięć dni później Pweto. Do stolicy prowincji pozostało zaledwie 400 km. Oddziały rebeliantów zostały wkrótce wzmocnione wojskami, które walczyły na froncie północnym zajmując Kisangani. Atak na Lubumbashi poprowadziły dwa ugrupowania wojsk idące na miasto ze wschodu i północy, wypierając wojska FAZ z rejonu Kasengi. Po zajęciu ważnego strategicznie punktu – Kaminy, droga do Lubumbashi stanęła przed partyzantami otworem. 7 kwietnia byli oni już 15 km od stolicy prowincji. W mieście stacjonowało 1500 żołnierzy wojsk rządowych, z których większość chciała się poddać.