Prace nad nową armatą trwały do zakończenia wojny. We wrześniu 1945 dowództwo Armii zdecydowało, że nowa broń nie wejdzie na wyposażenie wojska, ale pozwolono na dokończenie testów armaty. Strzelania poligonowe zakończono w 1946, armata z łożem Stevensa została przekazana do muzeum, armata w drugiej wersji została złomowana.
Nie zachowały się wszystkie dane z osiągami tej broni. Pod względem masy i wielkości przypominała ona armatę przeciwlotniczą 3,7-calową. Jej podstawowym typem amunicji miał być pocisk APCBC (pełnokalibrowy z czepcem i czepcem balistycznym) o masie 32 funtów i prędkości początkowej 2880 stóp na sekundę (877 m/s). Planowano także produkcję pocisków APDS (podkalibrowy z odrzucanym sabotem) o prędkości wylotowej 4000 stóp na minutę (1220 m/s). Armata używała amunicji półscalonej.
W wersję czołgową armaty został wyposażony prototypowy czołg ciężki Tortoise.
W jedną z armat tego typu został także uzbrojony samolot de Havilland Mosquito.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Dane armaty przeciwlotniczej 4,5-calowej
Kategoria:Brytyjskie holowane działa przeciwpancerne