Kepler-10c – planeta pozasłoneczna oddalona od Ziemi o 564 (±88) lat świetlnych. Orbituje wokół gwiazdy Kepler-10 w gwiazdozbiorze Smoka, jest planetą skalistą typu superziemia. Została odkryta w 2011 roku i jest drugą, po Kepler-10b, planetą w tym układzie. W momencie ogłoszenia wyników w 2014 roku uznawano ją za najcięższą znaną superziemię. Jednak nowsze analizy wskazują, że Kepler-10c może być planetą typu , bogatą w wodę i lód.
Nazwa Pierwszy człon nazwy, „Kepler-10”, oznacza, że planeta orbituje gwiazdę Kepler-10, drugi człon nazwy „c” oznacza, że jest drugą planetą odkrytą w tym układzie (zwyczajowo pierwsza planeta oznaczana jest literą „b” itd). Nazwa nawiązuje do niemieckiego astronoma Johannesa Keplera.
Odkrycie Kepler-10c została odkryta metodą tranzytu w ramach misji Kepler w 2011. Planetę po raz pierwszy zidentyfikowano na podstawie okresowych zmian jasności gwiazdy Kepler-10, a następnie potwierdzono jej planetarny charakter za pomocą obserwacji wykonywanych przez Kosmiczny Teleskop Spitzera oraz analizy statystycznej danych. W chwili ogłoszenia odkrycia Kepler-10c była jedną z największych znanych planet odkrytych przez teleskop Kepler, a jej okres orbitalny wynosi około 45 dni.