W niepodległym państwie albańskim W 1920 po raz pierwszy został wybrany deputowanym do parlamentu i dyrektorem departamentu w ministerstwie edukacji. W 1921 na krótko objął kierownictwo resortu. W październiku 1921 reprezentował Albanię w Lidze Narodów. Po przewrocie dokonanym przez Fana Noliego w 1924, objął stanowisko prefekta Korczy i Gjirokastry. Upadek rządu Noliego skłonił go do emigracji. Wrócił do kraju w sierpniu 1925, po ogłoszeniu amnestii. Przez krótki okres sprawował urząd ministra prac publicznych, w latach 1929-1930 funkcję prefekta Korczy, by w 1930 objąć po raz drugi tekę ministra edukacji, którą to funkcję pełnił do grudnia 1932.
Był żonaty (żona Vitoria), miał pięć córek i syna. Zmarł w swoim domu w Tiranie, pochowany na cmentarzu katolickim Rrmajt w Szkodrze. Imię Mosiego noszą ulice w Szkodrze i w Prisztinie.
Twórczość Dorobek Hila Mosiego obejmuje zarówno artykuły publicystyczne, jak również krótkie teksty prozą, wiersze i tłumaczenia. Używał pseudonimów: Zog Sakolli, Sakoli, Zog Dushmani, Lirijasi i Speci. W 1908 ukazał się najbardziej znany zbiór wierszy Mosiego pt. Natyra (Natura). W 1913 wydał w Trieście zbiór utworów patriotycznych Zani i Adtheut (Głos Ojczyzny).