Zou Taofen (), właściwie Zou Enrun (鄒恩潤; ur. 5 listopada 1895, zm. 24 lipca 1944) – chiński dziennikarz, publicysta.

Urodził się w 1895 roku w Yong’an w prowincji Fujian. Pochodził z rodziny podupadłej lokalnej elity. Jego matka umarła gdy miał 12 lat. W 1919 roku wstąpił na Uniwersytet Św. Jana w Szanghaju, chrześcijańską uczelnię założoną w poł. XIX wieku przez anglikańskich misjonarzy, który ukończył w 1921 roku. W 1926 roku znalazł pracę w tygodniku „Życie” (chiń. 生活, Shenghuo), niskonakładowym piśmie założonym przez Chińskie Towarzystwo Szkolnictwa Zawodowego. Nakład pisma wzrósł w czasie jego pracy z początkowych 4 tys. do 200 tys. w 1933, gdy zostało zamknięte z rozkazu Czang Kaj-szeka. Pismo było kierowane do ludzi takich jak Zuo, walczących o awans społeczny i obawiających się spadnięcia do klasy robotniczej.

W swej działalności Zuo promował idee „Ruchu Nowej Kultury”, prądu wzywającego do modernizacji Chin, na wzór japoński, poprzez odrzucenie tradycji konfucjańskiej i sięgnięcie do wzorów zachodnich. Zou starał się przybliżyć chińskiemu czytelnikowi i postawić mu za wzór liczne postaci, m.in. Gandhiego, Kemala Atatürka, George’a Eastmana, Thomasa Edisona, Ludwika Pasteura, Marię Skłodowską-Curie i Alberta Einsteina.