młodzi darzą się szczerym uczuciem. Młodsza siostra Wioleny, Mara, również zakochana w Jakubie, donosi mu, iż widziała Wiolenę całującą młodego budowniczego kościołów, Piotra Craona. Dowiedziawszy się o miłości Mary do Jakuba, Wiolena pokazuje mu na swoim ciele pierwsze ślady trądu, którym zaraziła się od Piotra, i nie zaprzecza oskarżeniom siostry (choć pocałowała Piotra jedynie z litości), po czym na zawsze opuszcza rodzinę.
Mija osiem lat. Wiolena z powodu choroby straciła wzrok i musi żyć w grocie, w całkowitej izolacji. Tymczasem w przeddzień Bożego Narodzenia umiera córeczka Mary i Jakuba, Aubena. Mara udaje się z ciałem dziewczynki do groty siostry, prosząc ją, by swoją modlitwą wskrzesiła dziewczynkę. Przez całą noc Wiolena tuli martwe dziecko do piersi; rano okazuje się, iż Aubena ożyła. Mara dostrzega na jej ustach kroplę kobiecego mleka, zauważa także, iż ciemne oczy dziewczynki zmieniły kolor na niebieski, przybierając dawną barwę oczu Wioleny.
Do Combernon powraca stary Anne Vercors, który na drodze odnajduje umierającą Wiolenę;