12 września okręty te wyruszyły w podróż do kraju, z chińskimi załogami i w listopadzie dotarły do Amoy, gdzie przezimowały i na wiosnę 1888 roku dołączyły docelowo do Floty Beiyang. Dowódcą „Laiyuan” został Jiu Baoren (dawna transkrypcja: Ch′iu Pao-jen). W Chinach krążowniki zostały przemalowane z szarego koloru, zgodnie z brytyjskim schematem „wiktoriańskim”, na czarny kadłub, białe nadbudówki i żółte kominy.
„Laiyuan” wziął udział w wojnie chińsko-japońskiej. Podczas bitwy u ujścia Jalu 17 września 1894 roku walczył z przeważającymi pod względem nowoczesności i szybkostrzelności artylerii okrętami japońskimi. Gdy ścigał kanonierkę „Akagi”, został przez nią trafiony, w następstwie czego rozległy kilkugodzinny pożar, którego załoga nie umiała opanować, zniszczył kompletnie śródokręcie krążownika i . Kanonierka „Akagi” również została uszkodzona podczas bitwy, a jej dowódca zginął, lecz nie wiadomo przez jaki okręt (). Poniósł straty 10 zabitych i 20 rannych, lecz mimo uszkodzeń zdołał dopłynąć do bazy. Po prowizorycznych naprawach w Port Arturze, „Laiyuan” przeszedł z resztą floty do Weihaiwei i został tam zablokowany przez flotę japońską.