Wymienialność ta występuje w trzech różnych wariantach: jednostkom rezydującym w danym kraju nie zostaje narzucony obowiązek odsprzedania dewiz państwu oraz sprowadzania ich do kraju, co sprowadza się do zezwolenia przez władze monetarne na posiadanie rachunków w zagranicznych bankach; istnieje obowiązek sprowadzania dewiz do kraju, ale nie jest obowiązkowa ich odsprzedaż; narzucony jest obowiązek zarówno sprowadzania, jak i odsprzedaży dewiz.
Zgodnie z ustawą z 27 lipca 2002: Prawo dewizowe, w Polsce zarówno rezydenci w kraju i za granicą oraz nierezydenci mogą posiadać na własność wartości dewizowe. Państwo pozwala na posiadanie zagranicznych rachunków bankowychZgodnie art. 2 ust. 5 i ust. 6 oraz art. 2 ust. 20 pkt 2a ustawy Prawo dewizowe z 27 lipca 2002 r. () kraje Unii Europejskiej, Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Organizacji Współpracy Gospodarczej i Rozwoju nie są traktowane jako trzecie, więc zakładanie rachunków bankowych i obrót dewizowy na terenie UE nie podlega znaczącym ograniczeniom;