Pomimo poniesionej porażki, atak zakończył się taktycznym zwycięstwem, ponieważ spowodował opóźnienie o dwadzieścia cztery godziny syryjskiego ataku na żydowskie linie obrony w Deganja.
Rankiem 19 maja, mieszkańcy kibuców Sza’ar ha-Golan i Masada, bez rozkazu rozpoczęli ewakuację, kierując się do kibucu Afikim. Opuszczone osady zostały natychmiast zajęte przez żołnierzy syryjskich. Pomimo pośpiesznego wydania rozkazu powrotu do kibuców, odzyskanie ich było niemożliwe. Dowództwo usiłowało ukryć przed obrońcami fakt utraty tych dwóch osad, jednak słupy dymu wznoszące się z kibuców nie pozostawiały żadnych wątpliwości, że osady zostały zdobyte i zniszczone. Osłabiło to bardzo mocno morale obrońców.
Wieczorem 19 maja, delegacja obrońców Deganja przybyła do Tel Awiwu i spotkała się z Dawidem Ben Gurionem prosząc go o przysłanie posiłków z bronią ciężką. Szef sztabu operacji Jigael Jadin wyznaczył baterię czterech armat górskich Canon de 65 M (montagne) mle 1906 (kaliber 65 mm) do wysłania w rejon doliny Kinnarot. Początkowo miały być one wysłane do Jerozolimy, ale Ben Gurion zmienił decyzje.