Skrytykowane zostało również aktorstwo. Marek Sadowski z „Rzeczpospolitej” bronił wprawdzie F. Murraya Abrahama, który w jego opinii „stworzył niezwykle wyrazisty, psychologicznie prawdziwy wizerunek człowieka umiejącego przekonać ówczesnych władców do swej misji ewangelizacyjnej”, ale z kolei zdaniem Felisa odtwórca głównej roli Marka „zagrywa się prawie na śmierć”. Część krytyków była zgodna, że udział Polaków w Bitwie pod Wiedniem jest wręcz marginalny, co nie dało polskim aktorom pola do popisu.
Odpowiedź na krytykę Producent Bitwy pod Wiedniem Alessandro Leone postanowił odnieść się do krytyki jego filmu, wydając oświadczenie, w którym stwierdził, że bierze w obronę polskich aktorów grających w filmie, którzy mogli poczuć się niesprawiedliwe dotknięci i poniżeni przez przesadnią krytykę. W jego ocenie taki stosunek mediów stanowi sygnał trudnej chwili dla Polski, która dzisiaj przeżywa nadal sprzeczności przejścia z komunizmu do kapitalizmu, a negatywny odbiór filmu przez polską krytykę wynika z tego, że on jak i reżyser nie są Polakami. Zadeklarował też, że jego celem była promocja Polski jako kraju silnego, nowoczesnego, pozytywnego i nie ciągle zatrzymanego na wizerunku ofiary II wojny światowej.