thumb|Kunti w jawajskim wayangu Kunti (sanskryt: कुंती Kuṃtī) – matka najstarszych trzech braci Pandawów w hinduskim religijnym poemacie epickim Mahabharata. Jej historia jest również opowiedziana w Bhagawatapurana, gdzie opisuje filozofie oddania Krysznie, znaną jako Bhaktijoga. Kunti figuruje więc w wielu hinduskich tradycjach jako bardzo ważna postać, zwłaszcza u wyznawców Kryszny (waisznawów).
Urodzenie i wychowanie Jej ojcem był Shoorsen (Śũrasena) z klanu Vrishni i była nazwaną Pritha (Pṛthā). Była więc siostrą Wasudewy, ojca Kryszny. Została oddana w adopcji bezdzietnemu królowi Kuntibhoja, po czym stała się znana jako Kunti. Po jej pojawieniu się Kuntibhoja był błogosławiony dziećmi. Uważał, że to dzięki niej stał się szczęśliwy urok i opiekował się nią aż do jej ślubu.
Dzieciństwo Kiedy była młoda, Ryszi Durvasa przekazała jej mantrę, dzięki której Kunti mogła wezwać jakiekolwiek Dewa (bóstwo) i mieć z nim dziecko. Gdy Kunti spytała się czemu daje jej tę mantrę, stwierdził, że będzie jej przydatna w późniejszym życiu.