Saverio Vittorio Ragno (ur. 6 grudnia 1902 w Trani, zm. 22 kwietnia 1969 w Sacile) – włoski szpadzista i florecista, czterokrotny medalista olimpijski i wielokrotny medalista mistrzostw świata.
Na igrzyskach olimpijskich w Los Angeles w 1932 roku Włosi w składzie: Carlo Agostoni, Franco Riccardi, Renzo Minoli, Saverio Ragno i Giancarlo Cornaggia-Medici zdobyli srebrny medal w szpadzie drużynowej. W zawodach indywidualnych był czwarty, w rundzie finałowej wygrał siedem z jedenastu pojedynków, minimalnie przegrywając rywalizację o medal z Agostonim. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Berlinie wspólnie z Edoardo Mangiarottim, Giancarlo Cornaggią-Medicim, Franco Riccardim, Giancarlo Brusatim i Alfredo Pezzaną zwyciężył w szpadzie drużynowej. W turnieju indywidualnym zdobył srebrny medal, w rundzie finałowej wygrywając sześć z dziewięciu pojedynków i plasując się tylko za Franco Riccardim. Po II wojnie światowej wystąpił na igrzyskach olimpijskich w Londynie w 1948 roku, gdzie razem z Manlio Di Rosą, Giorgio Pellinim, Edoardo Mangiarottim i Renzo Nostinim zdobył srebrny medal we florecie drużynowym.