Pius Jabłoński (ur. 18 marca 1908 w Lipnicy Wielkiej, zm. 29 lipca 1979 w Jabłonce) – polski nauczyciel, działacz społeczny, podczas II wojny światowej organizator tajnego nauczania, długoletni dyrektor dwujęzycznego Liceum Ogólnokształcącego im. Bohaterów Westerplatte w Jabłonce.

Życiorys Pius (imię nadane na chrzcie, według metryki świeckiej nosił imię WendelinTyrała, s. 11.) Jabłoński był czwartym z ośmiorga dzieci Stefana i Apolonii z Kucków, średniozamożnej rodziny chłopskiej z orawskiej Lipnicy. Po ukończeniu wiejskiej szkoły parafialnej, jako jedyny z rodzeństwa rozpoczął naukę w gimnazjum w Trzcianie, gdzie językiem wykładowym był początkowo węgierski, a po 1918 roku słowacki i czeski. W 1920 roku, po decyzji Rady Ambasadorów przyznającej większość Orawy Czechosłowacji (także tereny, które w listopadzie 1918 r. przyłączyły się do Polski), został uczniem Państwowego Gimnazjum im. Seweryna Goszczyńskiego w Nowym Targu. Tam po raz pierwszy zetknął się z polskim językiem literackimTyrała, s. 16.. Świadectwo dojrzałości uzyskał w 1927 roku.