Galla Kronikę Polską (1923), Rachunki wielkorządowe krakowskie z roku 1471 (1953); przełożył i przygotował do publikacji (By czas nie zaćmił i niepamięć, 1975) fragmenty kilku polskich kronik, m.in. Wincentego Kadłubka, Janka z Czarnkowa, Jana Długosza, Filipa Kallimacha oraz Kronik Wielkopolskiej, Oliwskiej, Krakowskiej i Książąt Polskich. Brał udział w pracach przygotowawczych nad wydaniem Słownika starożytności słowiańskich, a także współpracował z pismami „Wiadomości Numizmatyczne i Archeologiczne” (1922–1926) i „Kwartalnik Historyczny” (1946–1948). Z prac Grodeckiego korzystali polscy autorzy książek historycznych – Antoni Gołubiew i Paweł Jasienica. Miał opinię wymagającego profesora; jednym z jego uczniów był Marian Friedberg, a innym Jerzy Wyrozumski. Przez wiele lat Grodecki przyjaźnił się z historykiem Janem Dąbrowskim. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.
Ogłosił ponad 170 prac, m.in.: Nieznane pieczęcie m.