Kostka – kaszubski ród szlachecki.
Historia rodu Nazwisko Kostka ma pochodzenie niegniazdowe. Na Pomorzu notowane od drugiej połowy XV wieku. Pierwsze wzmianki o kaszubskich Kostkach pochodzą z 1570 (Marcin, Jakub, Paweł, Jan, Bartłomiej Kostkowie). Rodzina posiadała działy we wsiach Podjazy, Mściszewice, i Węsiory. Kaszubscy Kostkowie chętnie przyznawali się do pokrewieństwa z senatorską rodziną Kostków z Mazowsza, której przedstawiciele nabywali też majątki na Pomorzu. Pokrewieństwo takie, choć możliwe, jest jednak niepotwierdzone. Kolejne wzmianki o rodzinie z lat: 1608 (Marcin Podiaski alias Kostka, Symon Węsierski alias Kostka), 1617 (Andreas Wansersky alias Kostka). Oprócz przydomków pochodzących od trzech wsi wymienionych wcześniej, nazwisko Kostka notowano także z przydomkami: Chośnicki, Gostomski, Lubański, Tuchliński, Zdunowski. Nie wiadomo, czy wszyscy byli rzeczywiście z jednego rodu. Pewność można mieć w przypadku Mściszewskich, Podjaskich, Gostomskich, Węsierskich i Lubańskich. Kolejne wzmianki o rodzinie pochodzą z lat: 1648 (P. Kostka), 1717 (Jan Kostka), 1772 (Albert Kostka), 1774 (Andrzej Kostka, Michał Kostka z synami Ludwikiem i Stanisławem, Wojciech Kostka), 1780 (Matthias Kostka).