René Alphonse Lemoine (ur. 29 grudnia 1905 w Nancy, zm. 19 grudnia 1995 w Paryżu) – francuski florecista i szpadzista, dwukrotny medalista olimpijski i wielokrotny medalista mistrzostw świata.
Na igrzyskach olimpijskich w Los Angeles w 1932 roku Francuzi w składzie: Édward Gardère, René Lemoine, René Bondoux, René Bougnol, Philippe Cattiau i Jean Piot zdobyli złoty medal we florecie drużynowym. W turnieju indywidualnym nie startował. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w Berlinie razem z André Gardère, Jakiem Coutrotem, René Bougnolem, Édwardem Gardère i René Bondoux zdobył srebrny medal w turnieju drużynowym. Indywidualnie odpadł w półfinałach.
Wielokrotnie zdobywał medale mistrzostw świata (oficjalnie rozgrywanych pod tą nazwą dopiero od 1937). Pierwszy medal zdobył podczas mistrzostw świata w Liège w 1930 roku, razem z Cattiau, Coutrotem, Bougnolem i É. Gardère zajmując drugie miejsce we florecie drużynowym. W tej samej konkurencji zdobywał też srebrne medale na mistrzostwach świata w Warszawie (1934), mistrzostwach świata w Lozannie (1935) i mistrzostwach świata w Paryżu (1937). Zdobył też dwa medale indywidualnie: złoty na MŚ 1931 i brązowy na MŚ 1937 (za Włochem Gustavo Marzim i Édwardem Gardère).