Janusz Ballenstedt (ur. 5 marca 1921 w Poznaniu, zm. 8 stycznia 2005 w Dannemois) – polski architekt, publicysta, wykładowca i teoretyk architektury.

Życiorys Był synem Adama Ballenstedta i Marii Wiewiórowskiej. W 1939 ukończył Liceum w Poznaniu. Brał udział w kampanii wrześniowej jako ochotnik w taborach 15. Pułku Ułanów. W 1940 po wysiedleniu rodziny przez Niemców przeniósł się do Krakowa, gdzie pracował jako technik w Generalnej Dyrekcji Kolei Wschodniej. Maturę zdał jako eksternista w 1945. Studiował architekturę na Politechnice Krakowskiej, którą ukończył w 1949.

Zmarł 8 stycznia 2005 roku w Dannemois. Pochowany na Cmentarzu Junikowo w PoznaniuJ. Krzysztof Lenartowicz :Janusz Ballenstedt i jego teoria minimum w architekturze. „Teka Komisji Urbanistyki i Architektury”. T. XLVI (2018), s. 41–59.

Kariera zawodowa W latach 1947–1951 był asystentem na Wydziale Architektury Politechniki Krakowskiej.

Od 1960 pracował jako wykładowca na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie prowadził wykłady z historii i teorii architektury oraz historii kultury europejskiej.

Na przełomie lat 1949–1950 przebywał we Francji jako stypendysta rządu francuskiego. W 1950 r.