Bioarcheologia − dziedzina nauki, stanowiąca dział archeologii środowiskowej, zajmująca się badaniem resztek organicznych, zarówno ludzkich, zwierzęcych, jak i roślinnych uzyskanych w wyniku wykopalisk archeologicznych. W amerykańskim i brytyjskim środowisku naukowym termin oznacza wyłącznie studium szczątków ludzkich.
Historia thumb|Badanie mumii w centrum medycznym w San Diego w 2011 Na początku XX w. przedmiotem bioarcheologii było rozpoznawanie różnych gatunków, pomocne w poznaniu i znalezieniu właściwych narzędzi do badań nad ewolucją, zasięgiem występowania i migracjami flory i fauny, bądź też określenie kontekstu środowiskowego w osadnictwie człowieka. Wraz z rozwojem archeologii i biologii zaczęto podkreślać także inne aspekty poznawcze, związane z demografią i naukami społecznymi, jak np. udomowianie niektórych gatunków roślin i zwierząt, stopień urbanizacji itp. Podstawową metodą w bioarcheologii jest konfrontacja z istniejącymi atlasami i kolekcjami, chociaż w ostatnich dziesięcioleciach, dzięki rozwojowi biologii molekularnej, poprzez ekstrakcję DNA, uzyskuje się dużo lepsze wyniki, jeśli chodzi o identyfikację odnalezionych szczątków organicznych.