Książka skarg i wniosków (także książka skarg i zażaleń) – zeszyt lub gotowa księga, do której klienci mogli wpisywać krytyczne uwagi dotyczące pracy placówek handlowych i usługowych.
Stanowiła w Polsce Ludowej obowiązkowe wyposażenie uspołecznionych placówek handlu detalicznego, gastronomicznych i usługowych, które powinno znajdować się w widocznym i swobodnie dostępnym miejscuRozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 30 sierpnia 1980 r. w sprawie książek skarg i wniosków w placówkach handlowych, gastronomicznych i usługowych (). Każda osoba, która zamierzała skorzystać z książki, miała prawo otrzymać ją na żądanieZarządzenie Ministra Handlu Wewnętrznego z dnia 20 grudnia 1960 r. w sprawie książek do wpisywania skarg i wniosków w uspołecznionych placówkach handlu detalicznego i przemysłu gastronomicznego (M.P. 1960 nr 95 poz. 420). Po raz pierwszy wprowadzone zostały w 1954 roku uchwałą Rady Państwa i Rady Ministrów z 14 grudnia 1950 roku „w sprawie rozpatrywania i załatwiania odwołań, listów i zażaleń ludności oraz krytyki prasowej”. Zarządzeniem Ministra Kolei z 6 lipca 1951 ustalono prowadzenie książki zażaleń na stacjach kolei państwowychZarządzenie Ministra Kolei z dnia 6 lipca 1951 r. w sprawie prowadzenia książek zażaleń na stacjach kolei państwowych ().