Maksymilian Józef Raszeja (ur. 10 marca 1889 w Chełmnie nad Wisłą, zm. 20 października 1939 w Tczewie) – ksiądz, teolog i profesor seminarium duchownego.
Życiorys
Maksymian Raszeja urodził się w rodzinie urzędnika pocztowego Ignacego i Julii z Cichoniów, brat Franciszka i Leona. Będąc stypendystą Towarzystwa Pomocy Naukowej, uczęszczał do Królewskiego Katolickiego Liceum Ogólnokształcącego w Culm (Chełmnie), które ukończył w 1907. Ukończył w 1912 studia teologiczne i filozoficzne w Seminarium Duchownym w Pelplinie. 24 marca 1912 w katedrze pelplińskiej otrzymał święcenia kapłańskieWiadomości kościelne. Diecezja Chełmińska, s. 11 „Dziennik Bydgoski”, (R.31), 1937, Nr 50.. W latach 1912–1913 i 1916–1919 był wikariuszem Parafii św. Brygidy w Gdańsku. W 1915 uzyskał tytuł doktora teologii na Uniwersytecie we Fryburgu Bryzgowijskim. Podczas I wojny światowej pełnił funkcję kapelana w armii niemieckiej oraz posługiwał m.in. wśród więźniów polskich w Gdańsku. Po wojnie od marca 1919 do grudnia 1926 był proboszczem Parafii św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Śliwicach k. Tucholi. 6 grudnia 1926 został powołany przez biskupa Stanisława Okoniewskiego do Seminarium Duchownego w Pelplinie, w którym był wicerektorem, profesorem apologetyki, teologii moralnej i socjologii oraz w latach 1926–1929 egzaminatorem prosynodalnym.