prowadzą one do powstawania ziarniniaków i ropni. Najczęstszymi czynnikami etiologicznymi tych infekcji są gatunki z rodzajów Nocardia, Salmonella (częsta przyczyna sepsy u chorych na CDG) i Aspergillus, gronkowiec złocisty, pałeczka krwawa oraz prątek gruźlicy. U chorych nastolatków i dorosłych mogą wystąpić choroby autoimmunologiczne, takie jak np. nieswoiste zapalenie jelit.
Leczenie Leczenie choroby polega na profilaktyce zakażeń. Stosowanym zestawem leków jest trymetoprym, sulfametoksazol, itrakonazol i interferon gamma, używane są także steroidy. Zaleca się chirurgiczne opracowywanie ran oraz unikanie żywych szczepionek. Oprócz tego do leczenia zaproponowano allogeniczne przeszczepienie komórek krwiotwórczych, lecz może być ono zastosowane jedynie w niektórych przypadkach. Trwają badania nad terapią genową.
Przypisy
Kategoria:Niedobory odporności