Jan Piotr Stępień (ur. 23 czerwca 1910 w Osieku, zm. 9 stycznia 1995 w Laskach) – polski ksiądz katolicki, biblista, rektor Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie.
Życiorys Młodość Urodził się w rodzinie inteligenckiej, w 1933 przyjął święcenia kapłańskie w Sandomierzu. W latach 1932–1936 był studentem Wydziału Teologii Katolickiej Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie obronił w 1936 pracę doktorską. W latach 1936–1939 kontynuował studia w Papieskim Instytucie Biblijnym w Rzymie. Od 1939 do 1942 był wykładowcą w Wyższym Seminarium Duchownym w Sandomierzu.
Konspiracja i więzienie W 1942 z obawy przed aresztowaniem wyjechał do Warszawy, gdzie został kapelanem sióstr karmelitanek bosych oraz kapelanem wojskowym Narodowej Organizacji Wojskowej. Po scaleniu NOW z Armią Krajową był także kapelanem AK. W grudniu 1942 został członkiem władz Stronnictwa Narodowego, w którym kierował Centralnym Wydziałem Propagandy. Założył Organizację Kleru Polskiego, która miała grupować kapelanów wojskowych. W czasie powstania warszawskiego stał na czele Biura Informacji i Propagandy AK na Mokotowie, w stopniu podpułkownika. Po upadku powstania przebywał kolejno w Częstochowie i Krakowie. We wrześniu 1945 wycofał się z pracy w prezydium SN.