Jan Bednarski (ur. 16 czerwca 1860 w Bystrej, zm. 7 kwietnia 1926 w Nowym Targu) – lekarz, działacz narodowy i społeczny, w latach 1898–1914 poseł do Sejmu Krajowego Galicji, 1919–1925 starosta powiatu spisko-orawskiego, członek Zarządu Związku Polowych Drużyn Sokolich w 1913 rokuWładysław Niemczynowski, Polowe drużyny sokole, w: Żołnierz Legionów i P.O.W., nr 3 i 4, rok III, Warszawa, maj-sierpień 1939, s. 92., członek Wydziału Związku Drużyn Podhalańskich w 1914 rokuGazeta Podhalańska rok II, nr 26, 28 czerwca 1914 roku, s. 2..
Życiorys Jan Bednarski uczęszczał do gimnazjum św. Anny w Krakowie, gdzie złożył egzamin maturalny 1 marca 1880A. Wątor, Liga Narodowa w Galicji-Małopolsce i jej działacze, Toruń 2020, s. 189.. Ukończył studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1886 roku. Od 1897 roku był lekarzem powiatowym w Nowym Targu. Poza pracą zawodową udzielał się w działalności społecznej, między innymi był jednym z inicjatorów budowy Gimnazjum im. Seweryna Goszczyńskiego, otwartego 10 września 1904 roku, a także bursy i szpitala w Nowym Targu oraz sądu w Czarnym Dunajcu. Od 1905 roku był członkiem Ligi Narodowej Stanisław Kozicki, Historia Ligi Narodowej (okres 1887-1907), Londyn 1964, s. 570.. W 1907 został wybrany do Komitetu Głównego Stronnictwa Demokratyczno-Narodowego.