thumb|180px|a – głownia pyląca owsa, b – głownia pyląca pszenicy, c – głownia zwarta jęczmienia, d – teliospory, e – przedgrzybnia
Głownia pyląca pszenicy – grzybowa choroba pszenicy wywoływana przez głownię pszenicy (Ustilago tritici).
Występowanie i szkodliwość Choroba występuje od dawna we wszystkich rejonach uprawy pszenicy. Straty plonu ziarna są wprost proporcjonalne do ilości chorych roślin. Na plantacjach nasiennych choroba powoduje nie tylko zmniejszenie plonu, ale także zakażenie ziaren.
Objawy Pierwsze objawy tej choroby są widoczne dopiero w trakcie kłoszenia, kiedy z pochew liściowych wydostają się ciemnobrunatne kłosy. Czasami tylko na liściach chorych roślin pojawiają się mało charakterystyczne, chlorotyczne plamy. Kłoski na zainfekowanym kłosie są zamienione w skupienia teliospor otoczonych srebrzystą delikatną osłonką. Wzajemne ocieranie roślin powoduje, że osłonka pęka i teliospory są roznoszone przez wiatr. Ich rozsiew trwa kilka dni, potem już tylko nieliczne teliospory można zobaczyć w załamaniach osadki kłosa.
Takie same objawy u jęczmienia spowodowane są przez grzyb Ustilago nuda wywołujący głownię pylącą jęczmienia.