thumb|Tablica upamiętniająca salezjanów pomordowanych w czasie II wojny światowej na ścianie Bazyliki Najświętszego Serca Jezusowego w Warszawie Franciszek Miśka SDB (ur. 5 grudnia 1898 w Świerczyńcu, zm. 30 maja 1942 w KL Dachau) – błogosławiony Kościoła katolickiego, polski salezjanin i proboszcz w Lądzie nad Wartą.
Życiorys Urodził się w Świerczyńcu na Górnym Śląsku jako piąte dziecko Jana i Zofii. 8 grudnia 1898 został ochrzczony w kościele pw. św. Bartłomieja Apostoła w Bieruniu Starym. Uczęszczał do gimnazjum w Oświęcimiu, a po jego ukończeniu został przyjęty do nowicjatu w Pleszewie, gdzie 24 lipca 1917 przyjął śluby zakonne. Po filozoficznych studiach w Krakowie odbył staż pedagogiczny w Przemyślu i Oświęcimiu. Następnie wyjechał do Turynu studiować teologię. Tam 10 lipca 1927 przyjął święcenia kapłańskie. W 1936 został proboszczem parafii w Lądzie nad Wartą. W czasie kampanii wrześniowej 1939 pełnił rolę kapelana Wojska Polskiego, aby następnie ponownie wrócić do swojej parafii.
Męczeńska śmierć Wieczorem 23 maja 1941 został aresztowany w Krakowie wraz z innymi salezjanami przez Gestapo. Po brutalnym przesłuchaniu został wysłany do KL Dachau.