Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu.

Pracował jako wikariusz: w latach 1981–1983 w Parafii św. Apostołów Piotra i Pawła w Trzebini, w latach 1983–1988 w Parafii św. Klemensa w Wieliczce, a w latach 1988–1994 w Parafii św. Anny w Krakowie. W latach 1994–1998 pełnił funkcję prefekta w Wyższym Seminarium Duchownym Archidiecezji Krakowskiej, a w latach 2001–2004 piastował urząd rektora tego seminarium. W latach 1998–2004 pełnił funkcję kierownika Studium Formacji Stałej dla kapłanów archidiecezji krakowskiej. W latach 1998–2002 był redaktorem odpowiedzialnym diecezjalnego pisma „Notificationes”, a w latach 1999–2001 dyrektorem Wydawnictwa św. Stanisława BM Archidiecezji Krakowskiej. Został powołany w skład rady kapłańskiej i kolegium konsultorów archidiecezji krakowskiej. W 1999 został członkiem Sekcji Stałej Formacji Kapłańskiej przy Komisji Duchowieństwa Episkopatu Polski.

14 sierpnia 2004 papież Jan Paweł II mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji krakowskiej ze stolicą tytularną Treba. Święcenia biskupie otrzymał wraz z Janem Zającem 15 września 2004 w Bazylice Bożego Miłosierdzia w Krakowie-Łagiewnikach.