był ośrodkiem liturgii słowiańskiej.
Kronika została spisana po łacinie, w manierze typowej dla swej epoki – prozą rytmiczną, niekiedy rymowaną. Dla opisu dziejów najdawniejszych wykorzystuje Kosmas tradycję ustną, podania, legendy, ale też inne wczesne księgi historyczne (jak np. Kronika Reginona z Prüm z 915 roku)Kosmasa Kronika Czechów. Przekład, wstęp i komentarze M. Wojciechowska, Wrocław 2006, s. 18..
Rękopisy Do naszych czasów miało zachować się piętnaście rękopisów Kroniki Czechów dziekana praskiego, a także trzy niewielkie fragmentyKosmasa Kronika Czechów. Przekład, wstęp i komentarze M. Wojciechowska, Wrocław 2006, s. 55.. Rękopis Budziszyński – przechowywany w Knihovna Narodniho Musea v Praze, sygn. VII F 69 – powstał na przełomie XII i XIII wKosmasa Kronika Czechów. Przekład, wstęp i komentarze M. Wojciechowska, Wrocław 2006, s. 56.. Rękopis Sztokholmski – przechowywany w Bibliotece Królewskiej w Sztokholmie, wpisany do Codex Gigas, rękopis powstał w XIII wKosmasa Kronika Czechów. Przekład, wstęp i komentarze M. Wojciechowska, Wrocław 2006, ss. 57–58.. Rękopis Lipski – przechowywany w Bibliotece Uniwersytetu Lipskiego (w publikacji Biblioteka Uniwersytetu Karola Marksa w Lipsku), sygn. Cod. Ms 1324, rękopis powstał w XII wKosmasa Kronika Czechów. Przekład, wstęp i komentarze M. Wojciechowska, Wrocław 2006, s.