Podczas II wojny światowej w 1940 roku wstąpił do brytyjskiej armii, w której służył w korpusie artylerii. Brytyjską armię opuścił w 1947 w stopniu kapitana i zaangażował się w organizację nielegalnej imigracji europejskich Żydów do Mandatu Palestyny. W trakcie wojny domowej w Mandacie Palestyny, w maju 1948 powierzono mu dowództwo nad batalionem Brygady Golani. Podczas operacji Gideon, w dniu 12 maja jego batalion zdobył arabską wieś Beisan, której mieszkańcy zostali przymusowo wysiedleni.
W czasie kryzysu sueskiego w 1956 dowodził rezerwową Brygadą Oded. Przeprowadziła ona trudny atak przez pustynię, zajmując Szarm el-Szejk na południu półwyspu Synaj. W latach 1957–1958 stał na czele wydziału szkoleń i był dowódcą szkoły oficerskiej. W 1958 objął szefostwo nad Południowym Dowództwem, a w 1962 szefostwo nad Północnym Dowództwem. W 1964 został zdemobilizowany. W okresie pracy cywilnej zaangażował się w działalność na rzecz ochrony przyrody. Pełnił obowiązki dyrektora Nature Reserves Authority.