Operacja Namel (, Miwca Namel, dosł. operacja port), bitwa o Tanturę – izraelska operacja wojskowa przeprowadzoną podczas I wojny izraelsko-arabskiej w dniach 22–23 maja 1948 przeciwko arabskim milicjom na równinie nadmorskiej na północ od Tel Awiwu. Operacja była prowadzona na północnym froncie walk. Izraelczycy odnieśli taktyczne i strategiczne zwycięstwo, przejmując kontrolę nad całym pasem wybrzeża i wszystkimi drogami pomiędzy Tel Awiwem a Hajfą.
Tło wydarzeń Rejon nadmorskiej równiny położonej pomiędzy Tel Awiwem a Hajfą zajmował ważne strategicznie położenie w Mandacie Palestyny, ponieważ przebiegały tędy wszystkie drogi komunikacyjne łączące równinę Szaron z żydowskimi osiedlami zlokalizowanymi w Galilei. Przyjęta 29 listopada 1947 Rezolucja Zgromadzenia Ogólnego ONZ nr 181 przyznała ten obszar państwu żydowskiemu. Wieś Tantura znalazła się w obrębie arabskiej enklawy, która przecinała nadmorską drogę i linię kolejową z Tel Awiwu do Hajfy. Arabowie odmówili uznania Rezolucji ONZ i doprowadzili 30 listopada do wybuchu wojny domowej w Palestynie. W trakcie jej trwania arabskie milicje atakowały żydowskie konwoje, paraliżując w znacznym stopniu komunikację Tel Awiwu z położoną na północy Galileą.