Jako pierwszy nowożytny papież Jan XXIII wystąpił w telewizji, w dzień Bożego Narodzenia wybrał się do szpitala, by odwiedzić przebywające w nim dzieci. Odwiedził też rzymskie więzienie Regina Coeli, by pozdrowić więźniów. Dzięki wstawiennictwu papieża dziewczyna z okolic Bergamo Maria przekonała swojego proboszcza, by pobłogosławił jej małżeństwu z chłopakiem komunistą. Wśród nowych nominowanych kardynałów znaleźli się biskupi spoza Europy. W końcu zakomunikował, iż chce zwołać sobór ekumeniczny, na którym miały być dyskutowane problemy współczesnego świata.
Ostatnimi aktami życia dobrego papieża przedstawionymi w filmie było zwołanie Soboru Watykańskiego II, wysłanie swojego przedstawiciela w obliczu konfliktu pomiędzy USA i ZSRR, przyjęcie córki pierwszego sekretarza KPZR w Watykanie oraz publikacja encykliki Pacem in terris. W ostatniej scenie filmu mały Angelo Roncalli i dorosły papież Jan XXIII wędrują za rękę do nieba.