Historia thumb|Pozostałości starożytnego miasta Dor Pierwotnie w miejscu tym istniało starożytne miasto, które zidentyfikowano z egipskich źródeł jako D-jr, biblijnych jako Dor, oraz z greckich jako Dor/Dora. Teksty egipskie z XIII wieku p.n.e. wspominają o mieście portowym D-jr położonym na szlaku handlowym Via Maris. XIII i XII wiek p.n.e. charakteryzował się upadkiem kananejskich miast-państw, które uległy napierającym Izraelitom w obszarach górskich i napadom Ludów Morza na wybrzeżu. W tym okresie miasto Dor utrzymywało się z handlu z Cyprem i Mykenami. Miasto należało wówczas do Fenicjan.
Relacja biblijna wspomina, że Dor było jednym z pięciu miast północy, które dołączyły do Jabina, króla Hazoru, sprzeciwiając się Jozuemu. W wyniku wojny, wojska Dor zostały rozbite, a jego król zginąłZobacz: Księga Jozuego 11:1-2 : „(1) Jabin, król Chasoru, usłyszawszy o tym, powiadomił Jobaba, króla Madonu, króla Szimronu, króla Akszafu (2) i królów zamieszkałych na północy, w górach i na równinie, na południu od Kinneret, w Szefeli i na wyżynach Doru na zachodzie,” oraz Księga Jozuego 12:23 : „(23) król Doru z wyżyny Dor, jeden, król pogan z Gilgal, jeden,” Tłumaczenie według Biblii Tysiąclecia.. Miasto nie zostało jednak zniszczone i pozostało enklawą Kananejczyków położoną pośrodku terenów pokolenia Menasesa. W X wieku p.n.e.