thumb|240px|Grób Anny i Janusza Żarnowskich na cmentarzu Bródnowskim Janusz Żarnowski (ur. 26 kwietnia 1932 w Warszawie, zm. 9 maja 2019 tamże) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych.
Życiorys Był synem Wacława i Marii. Ukończył Liceum Ogólnokształcące im. B. Limanowskiego w Warszawie. Następne studiował na Wydziale Historycznym UW (magisterium w 1955). Doktorat obronił w 1960 (IH PAN), a habilitację w 1964. W 1972 otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego, a w 1981 tytuł profesorski.
W latach 1949–1989 był członkiem PZPR. Od 1954 pracował przez rok jako asystent w Instytucie Historycznym UW, aspirant w Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR w latach 1955-1957Spętana akademia, Polska Akademia Nauk w dokumentach władz PRL. Materiały Służby Bezpieczeństwa (1967-1987), wybór, wstęp i opracowanie: Patryk Pleskot, Tadeusz Paweł Rutkowski, t. I, Warszawa 2009, s. 254.. Od 1956 do 2009 pracował w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk w Warszawie jako st. asystent, adiunkt, docent, profesor (od 1972). W Instytucie był kierownikiem Zakładu Historii Europy Środkowej i Wschodniej (1966-1980) i Zakładu Dziejów Społeczeństwa Polskiego XIX i XX w. (od 1980). W latach 1960–1964 był członkiem redakcji kwartalnika Z Pola WalkiZ życia Instytutu Ruchu Robotniczego. 25-lecie kwartalnika "Z Pola Walki".