1 sierpnia 1899 w soborze św. Izaaka w Petersburgu został wyświęcony na biskupa sumskiego, wikariusza eparchii charkowskiej. Po dwóch latach przeniesiony do eparchii petersburskiej z tytułem biskupa narwskiego. W 1903 objął katedrę tambowską, gdzie okazał się doskonałym organizatorem. Jego talent administracyjny zwrócił na niego uwagę Świętego Synodu, który dwukrotnie zapraszał go do udziału w obradach, powierzył organizację wizytacji w eparchiach władykaukaskiej (1907), a następnie jekaterynosławskiej (1909). Był bliskim przyjacielem i współpracownikiem metropolity petersburskiego Antoniego (Wadkowskiego).
W 1909 otrzymał godność arcybiskupa kartlińskiego i kachetyńskiego razem z tytułem egzarchy Gruzji i stałym członkostwem w Świętym Synodzie. Zmarł nagle wskutek choroby serca w 1913.
Bibliografia Иннокентий (Беляев)
Kategoria:Urodzeni w 1862 Kategoria:Zmarli w 1913 Kategoria:Biskupi tambowscy i szaccy Kategoria:Eparchia charkowska Kategoria:Eparchia petersburska Kategoria:Egzarchowie Gruzji Kategoria:Absolwenci Kazańskiej Akademii Duchownej