Kuratorium für Verkehrssicherheit) Od 1972 Wykładowca na Uniwersytecie Technicznym w Wiedniu Od 1975 Profesor w Instytucie Planowania Transportu (Institut für Verkehrsplanung) UTW 1985–1989 Dyrektor Instytutu Budowy Dróg i Nauk o Transporcie (Institut für Straßenbau und Verkehrswesen) Od 1989 Dyrektor Instytutu Planowania i Techniki Transportu UTW (Institut für Verkehrsplanung und Verkehrstechnik)
Najważniejsze odznaczenia 1987 - Złote Odznaczenie Węgierskiego Towarzystwa Nauk o Transporcie 1989 - Złote Odznaczenie Zasługi dla Wiednia (niem. Goldenes Ehrenzeichen für Verdienste um das Land Wien) 1990 - Medal Polskiej Akademii Nauk
Najważniejsze publikacje thumb|240px|Prof. Hermann Knoflacher (w środku) i prof. Heiner Monheim (z lewej) podczas konferencji BUVKO (18. Bundesweiter Umwelt- und Verkehrskongress BUVKO) na Uniwersytecie w Trewirze w dniu 19 marca 2011 r. Katalysatoren für Nichtmotorisierte. H. Knoflacher, Wiedeń 1985, . Fußgeher- und Fahrradverkehr. Böhlau, Wiedeń-Kolonia-Weimar 1995, . Zur Harmonie von Stadt und Verkehr. 2. Auflage. Böhlau, Wiedeń-Kolonia-Weimar 1996 . Landschaft ohne Autobahnen. Böhlau, Wiedeń-Kolonia-Weimar 1996, . Stehzeuge – Fahrzeuge : Der Stau ist kein Verkehrsproblem.